W roku 2150 nastąpił niemal całkowity upadek godności czło-wieka. W czasach, które nastały po apokalipsie, granice pomiędzy rzeczywistością a światem generowanym przez komputer zatarty sio i stały płynne. Rzeczywistość i iluzja stopiły się w jedno, a tym, co we wszechobecnym chaosie pozostało z miejskiej społeczności, rządzi rozległa Sieć, nad którą nadzór sprawuje samo replikujący się wytwór biotechnologii, zwany "OKO" ("EYE"). Państwo to "OKO".

Chociaż "OKO" uzyskało niemal całkowitą władzę nad znie-woloną, pozbawioną rozumu populacją ludzką, wciąż było niezadowolone. Wiedziało, że musi doszczętnie zniszczyć wolność słowa i myśli, gdyż tylko wtedy będzie mogło utrzymać i sprawować władzę. Niezadowolono i pełne niepokoju, musiało zdobyć pewność, że wszelkie wspomnienia o swobodzie myśli i działania na zawsze zostały wymazane z ludzkiej pamięci. Podjęto ostatni wysiłek i zaczęto przeszukiwać swoją własną bio-sieć, aby usunąć z niej resztki pamięci o wolności i możliwości tworzenia. Wiedziało, ze gdzieś w sieci kryło się coś bardzo potężnego. Podczas jednej z takich kontroli natknęło się na dziwny, pełen siły, nieznany odgłos. To mogło być właśnie to. Gdzieś w sieci pulsowała silą; potężny dźwięk, twórczy i, co najdziwniejsze, wciąż niedostępny. "OKO" poczuto, ze pragnie tej nieznanej mocy, której nigdy nie doświadczyło. Ostatecznie, po wielu wysiłkach, odnalazło do niej drogę. Jego najgorsze obawy potwierdziły się. Twórczą formułą, której tak długo się obawiało i na którą polowało, aby ją unicestwić, była czysta muzyka. "OKO" odkryło nieznaną i niezwykłą domenę, która istniała równolegle z jego światem, ale podczas, gdy świat "OKA" był jałowy, surowy i pełen represji, w tej domenie panowało piękno, harmonia i wolność. "OKO" natychmiast uświadomiło sobie zagrożenie, a narastający w nim strach i nienawiść rozprzestrzeniły się, niczym rozbłysk energii, po całej bio-sieci.

"OKO" uświadomiło sobie, że nie zdoła unicestwić tych potężnych mocy, które zagnieździły się w sieci. Uwięziło tę przedziwną domenę w archiwum i stworzyło istotę, która miała się do niej wkraść, aby ją oczyścić. "OKO" chciało zniszczyć tę domenę od środka. Istota stworzona przez "OKO" odkryła, że istnieją jeszcze inne domeny, które należałoby odizolować od pozostałych. Istocie tej nie nadano imienia, gdyż coś, co nie ma nazwy wzbudza większą grozę. Jednakże wkrótce inni nadali jej imię. W domenach, uwięzionych w archiwum, tę podobną do kameleona bestię zaczęto nazywać "Śmiercią na dwóch nogach" ("The death on Two Legs). Wzbudzała ona powszechny strach.

Upłynęły dziesięciolecia, a żelazny uścisk, w którym "OKO" trzymało cały świat, nie zelżał; muzyka nie zdołała uciec, a społeczeństwo nadal nic nie wiedziało o odkryciu dokonanym przez "OKO". "OKO" patrolowało oba światy, rzeczywisty i wirtualny, przy pomocy ludzi, świetnie wyszkolonych "Kontrolerów", którzy polowali na myśli i pojęcia, uznane za groźne dla ideologii państwa i niszczyli je. Procedurę tę nazywano "wybielaniem". Kontrolerzy myśleli tylko o swo-im zadaniu, byli nieustępliwi i sumiennie wymierzali sprawiedliwość. Na nich opierała się moc systemu kontroli "OKA". Jednak nawet oni mieli swoje słabe punkty.

Jednym z takich słabych punktów byt agent Dubroc. Jego credo życiowe pokrywało się z myślą przewodnie) państwa. Wypełniał on wolę "OKA" ze wzbudzającym grozę zapałem. Wszyscy, którzy się sprzeciwiali, ponosili karę. Karano tez tych, którzy zadawali pytania. Dubroc, oczywiście, nigdy niczemu się nie sprzeciwiał ani nie zadawał żadnych pytań, gdyż nie mieściło się to w jego skali pojęć. Nagle, pewnego dnia, wszystko się odmieniło. Zupełnie przypadkowo Dubroc odkrył jedno z muzycznych archiwów. Podczas rutynowej inspekcji dostał się do zapieczętowanej domeny. Ze zdumienia aż usiadł. A potem, gdy oniemiały wpatrywał się w swoje odkrycie poraziła go przerażająca prawda o państwie, któremu poświęcił wszystkie swe siły. W końcu wszystko zrozumiał, a ideały w imię których niestrudzenie pracował przez cale życie, legły w gruzach. Zrozumiał, że "OKO" było niezaprzeczalnym złem; pojął jego okrucieństwo i brutal-ność. Nie zdołał jednak podjąć dalszych poszukiwań, gdyż nagle z holograficznego obrazu wyłoniła się szponiasta łapa "Śmierci na dwóch nogach". Nim Dubroc zdążył ochłonąć z wrażenia, pojawili się strażnicy pod wodzą Głównego Kontrolera Kazana. Dubroc został obezwładniony i zaciągnięty na przesłuchanie. Tak, jak zatrzymani poprzednio przez niego, Dubroc został oskarżony o zdradę, stał się przestępcą groźnym dla bezpieczeństwa państwa. Jedyny możliwy w tej sytuacji wyrok: śmierć - Na Arenie

Kontrolowana przez Ciebie postać to Dubroc skazany przez wszystko widzące "OKO" na niemal pewną śmierć. Najpierw musisz zwyciężyć na Arenie. Wyroku można uniknąć tylko pokonując najlepszych zawodników "OKA": Obserwatorów. Każdy z nich ma inne zdolności i siłę, a Dubroc musi pokonać każdego. Ale zwycięstwo na Arenie to dopiero pierwszy krok. Dubroc jest uznawany za zbiega we wszystkich alternatywnych domenach i w peł-ni zdaje sobie sprawę z kary, jaką "OKO" dla niego przygotowało; a szczególnie z nieskończonego okrucieństwa "Śmierci na dwóch nogach", istoty przewodzącej wszystkim przeklętym sługom "OKA". Odkrywając alternatywne rzeczywistości poznajesz przerażającą naturę "OKA" i zaczynasz walczyć nie tylko we własnej obronie, ale również w imię wolności domen terroryzowanych przez "śmierć na dwóch nogach". W czasie tych zmagań spotkasz postacie, które będą Ci pomagać, przeszkadzać lub walczyć z Tobą. Wrogowie mogą stać się przyjaciółmi, a przyjaciele mogą zmienić się we wrogów. Bądź ostrożny, bądź uważny i czujny. Musisz przejść przez cztery domeny, poznać ich historie, cuda i niebezpieczeństwa. Tylko poznając swych wrogów i eliminując ich, poznasz prawdę i zdobędziesz wolność.

Musisz przejść przez pięć domen, aby doprowadzić Dubroca do konfrontacji z samym "OKIEM". Ale uważaj. Niezliczone sługi "OKA" obserwują Cię, a ich demoniczny przywódca "Śmierć na dwóch nogach" - wciąż jest na Twoim tropie.

Pierwszym z Obserwatorów Areny jest Anioł, należący do elity gladiatorów śmiertelnie niebezpieczny przeciwnik. Ma sześć stóp wzrostu, jego atletyczne ciało chroni pancerz z obracającymi się zębatymi ostrzami. Strzeże tej części Areny którą, nazwano salą kolumnową i stosuje tam swoje własne zasady wymierzania sprawiedliwości.

Wyszkolony we wszelkich od mianach śmiercionośnych sztuk walki, Ninja to druga linia obrony. Ta mała istota, ubrana na czarno, zna starożytne techniki przesuwania ciężaru data, które podwajają jego możliwości ataku. Wyróżnia go szybkość i zręczność, prowadząca z re-guły do szybkiej śmierci przeciwnika.

Tę przedziwną istotę stworzono w biologicz-nych laboratoriach "OKA" jako krzyżówkę drapieżnej modliszki z człowiekiem. Ma niez-wykle odporny pancerz, a zamiast rak -podobne do ostrzy wyrostki, Zdolność do plucia kwasopodobną substancją dopełnia arsenału tego Obserwatora.

Rodowód czwartego Obserwatora jest nieznany. Uważa się, że jest jednym z pokonanych zawodników, którego ciało wrzucono do toksycznych ścieków (będących teraz jego domeną, gdzie przemienił się w pozbawionego ciała, żywego trupa.

Cyborg, ogromny robot z niemal niezniszczalny pancerzem i wyrzutniami rakiet zamiast rąk, stanowi główną siłę uderzeniową na Arenie. Prawdopodobnie jest z nich wszystkich najbardziej groźny.

Ostatni Obserwator który strzeże iglicy, jest niewyobra-żalnie silnym człowiekiem, zabójczo zręcznym w posługiwaniu się mieczem. Kilku śmiałkom udało się dotrzeć do iglicy, ale żaden nie pokonał tego mistrza.

Nie są tak groźni, jak Obserwatorzy. Swe niedostatki nadrabiają przewagą liczebną. Utwo-rzeni z grup kryminalistów i szaleńców gotowych uczestniczyć w śmiertelnym starciu na Arenie. Najważniejszym celem wszystkich dozorców i kawalerzystów jest wzbudzenie podzi-wu Widzów, gdyż w ten sposób uzyskują awans na Obserwatora. Są- uzbrojeni w różnorodną broń, poczynając od mie-czy, a kończąc na pistoletach obezwładniających. Uwielbiają szydzić z innych za-wodników i polować na nich.

Domena prac (The Works Domain) jest ezoterycznym przeciwieństwem rzeczywistości, w której Renesans poniósł sromotną klęskę. Muezin wzywa niewidzialnych mieszkańców do modlitwy. Zderzają się tu ze sobą filozofie i kultury Wschodu i Zachodu, co owocuje przeładowaną architekturą. Wokół głównego rynku, nad którym góruje Laboratorium Chemika, znaj-dują się potężne niegdyś siedziby nauki, Biblioteka i Muzeum, przytło-czone teraz kurzem beznadziejności. Wewnątrz Muzeum, dzieła następców Dalego strzegą tych obracających się w ruinę budowle przed intruzami, którzy nigdy, aż do tej chwili tu nie wtargnęli. Na północy znajduje się przeogromna, wyraźnie pusta sala balowa. Na wschodzie widać zdumiewającą szklaną budowlę, Kryształowy Pałac, który z trudem mieści przerośniętą, cuchnącą roślinność, zaś na południu dumnie wznosi się Wieża Profesora, ostatni bastion nadziei. Pozostałe budynki leżą w gruzach. Jest mato prawdopodobne, aby w takim miejscu odbyła się bitwa - potężne starcie pomiędzy baro-nessą Astaroth a profesorem Cagliari. Co pocznie nasz bohater? Ty o tym zadecydujesz.

Domena ostatecznego rozkładu, gdzie "Śmierć na dwóch nogach' kontynuuje swe wzbudzające grozę dzieło. Niegdyś wspaniały gmach teatru wiktoriańskiego oplotła teraz sieć intryg i zepsucia. W tej opuszczonej budowli, miejscu wspomnień i przedstawień z przeszłości, rozbrzmiewają odgłosy niezapomnianych pieśni i westchnień. Budynek nosi ślady minio-ne świetności. Układ kolorów, będący niegdyś oznaką namiętności, miłości i rozrywki, teraz kojarzy się z krwią i rozpa-czą. To miejsce nadal jest domem dla, niektórych dziwacznych Vaudevillianów. Ich szefem jest Mestopholies, upiorny iluzjonista, rządzący tą domeną. Z bliska jego wspaniały strój oceniany, tak samo jak minioną świetność teatru, okazuje się brudny i wystrzępiony, zaś jego twarz jest obliczem starego i zepsutego złoczyńcy. Aby uciec z tej Domeny Dubroc musi pokonać przebiegłość, zręczność i szaleństwo psychotycznego Mestophaliesa.

Jako wartownik nieujarzmionej mocy, o wiele potężniejszej niż mógłby to sobie wyobrazić jakikolwiek wszechmocny bio-organizm, wkrocz w halucynogenny sen - pełną inwencji podróż siły - ukryty przez "OKO" przed oczami ludzkości. Ma postać niedbale rozbitego wiktoriańskiego cyrku. Pozory i rzeczywistość walczą o przewagę, a rozbłyski jaskrawego światła migocą w nigdy nie rozjaśniającym się jesiennym półmroku. Z bliska fasady wszystkich budynków okazują się płaskimi płótnami, ożywa-jącymi tylko wtedy, gdy mija je przypadkowy przechodzień. Powietrze jest rześkie, zimne i wypełnione nieruchomą mgłą; oznacza to że, śmierć na dwóch, nogach" jest w pobliżu. Centrum jej domeny stanowi Wielki Szczyt jego ogrom i pozorna wspaniałość kusi Cię, aby podnieść płócienne poły i wejść do namiotu. Co skrywa się wewnątrz? Bez wątpienia klowni. A może mistrz ringu? Jedyne, czego możesz być pewien, to tego, że musisz być gotowy na rzeczy które normalnie nigdy się nie zdarzają, ale tutaj rządzą insynuacja i Fantazja. Jeśli chcesz uciec z tej domeny na kolejny końcowy poziom, musisz ją całą zbadać.

Odniosłeś zwycięstwo i przedarłeś się przez cztery poprzednie domeny. Teraz serce Sieci stoi przed Tobą otworem, ale jeszcze go nie pokonałeś. Ta bezkresna technologiczna jaskinia dosłownie pulsuje zdławioną energią. Dla ewentualnych intruzów przygotowano liczne pułapki i ukrytą broń, gdyż jest to siedziba ucieleśnionego zła - dom "OKA" Dla świadomego jego obecności Dubroca właśnie to ostatnie wyz-wanie i konfrontacja z prawdziwym wcieleniem "Śmierci na dwóch nogach" będzie najbardziej niebezpiecznym momentem w życiu.